கவிதை

தேடி சோறு நிதம் தின்று பல

சின்னஞ் சிறு கதைகள் பேசி மானம்வாடி

துன்பம் மிக உலான்ற்று பிறர்வாழ

பல செயல்கள் செய்து நரைகூடி

கிழப் பருவம் எய்தி -கொடும்கூற்றுக்கு

இரையென மாயும்பல வேடிக்கை

மனிதரை போல நான்

வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ?

அம்மா வயிற்றில் சுமந்தால் !

அப்பா தோளில் சுமந்தார்

காதலி இதயத்தில் சுமந்தால்

நண்பன் உன்னை சுமக்கவில்லை ஏனெனில்

நட்பு ஒரு சுமையல்ல ........

நிழல் கூட மாலை நேரத்தில் பிரியும்

என் நினைவுகள் உன்னை விட்டு என்றும் பிரியாது ...

நீ விழித்திருப்பாய் என்ற நம்பிக்கையில்
நான் நிம்மதியாக உறங்கப் போகிறேன்
இதயத்தைப் பார்த்து  இமைகள் சொன்னது
குட் நைட்

துடிக்கும் போது யாரும் கவனிக்க மாட்டார்கள்

ஆனால் நின்று விட்டால் !

அனைவரும் துடிப்பார்கள் ....

எதற்காக எந்த துடிப்பு ?

புரியாத நட்புக்கு அருகில் இருந்தாலும் பயனில்லை

புரிந்த நட்புக்கு பிரிவு ஒரு தூரமில்லை

நம் வெற்றியின் போது கை தட்டும் பல விரல்களை விடதோள்வியின் போது கை கொடுக்கும் நண்பனின் ஒரு விரலே சிறந்தது

இரவெல்லாம் விடியாமல் நீண்டுகொண்டே இருக்கிறது

நாளை உன்னை பார்க்கத் துடிக்கும் என் மனதின்

வேதனை அறியாமல் !

விடிவது முக்கியம் அல்ல உன் விழிகளில் விழுவதே முக்கியம்

நட்பு என்பது சூரியன் போல் எல்லா நாளும் பூரணமாய் இருக்கும் !
நட்பு என்பது கடல் அலை போல் என்றும் ஓயாமல் அலைந்து வரும் ! 

நட்பு என்பது அக்னி போல் எல்லா மாசுகளையும் அழித்துவிடும் !
நட்பு என்பது தண்ணீர் போல் எதில் ஊற்றினாலும் ஒரே மட்டமாய் !
நட்பு என்பது நிலம் போல் எல்லாவற்றையும் தாங்கி கொள்ளும் !
நட்பு என்பது காற்றைப் போல் எல்லா இடத்திலும் நிறைந்து இருக்கும்

Thanks to tamil25.com